xxxxxxx
info@health.gr
Δευτ-Παρ: 09:00 - 17:00
210xxxxxxx

Όνομα

Ειδικότητα
Ειδικότητα
Ταξινόμηση Tabs
Μυωπία

Η μυωπία είναι διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία οι ακτίνες του φωτός δεν συγκεντρώνονται στον αμφιβληστροειδή, όπως είναι το φυσιολογικό, αλλά σε κάποιο σημείο μπροστά από αυτόν. Για αυτόν το λόγο, ο μύωπας (αρχ. μύωψ) αδυνατεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά και μισοκλείνει τα μάτια για να το καταφέρει καλύτερα.

Συνήθως η μυωπία μετριέται σε διοπτρίες και διακρίνεται σε:

  • ήπια μυωπία, μέχρι τρεις διοπτρίες
  • μέτρια, από τρεις ως έξι διοπτρίες,
  • μεγάλη, από έξι διοπτρίες και πάνω. Όσοι έχουν μεγάλη μυωπία, είναι περισσότερο πιθανό να υποστούν αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς ή να εμφανίσουν και άλλα συμπτώματα, όπως φευγαλέες σκιές (σαν «μυγάκια»).



Επεξεργασία Διαγραφή
Πρεσβυωπία 

Η πρεσβυωπία είναι πάθηση στην οποία, ο ασθενής αδυνατεί να εστιάσει σε αντικείμενα που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Δεν έχει σχέση με το σχήμα του ματιού αλλά με το φακό. Μετά από κάποια χρόνια χάνει την ελαστικότητά του και δε γίνεται να εστιάσει. Έτσι, οι εικόνες σε κοντινή απόσταση, δε μπορούν να σχηματιστούν εύκολα, με αποτέλεσμα ο ασθενής να αναγκάζεται να εστιάζει από μακρινή απόσταση, ή να χρησιμοποιήσει ειδικά γυαλιά πρεσβυωπίας. Η πρεσβυωπία, εμφανίζεται σε μεσήλικες, ηλικίας 40 και άνω ετών.



Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Αστιγματισμός

Αστιγματισμός ,είναι η διαθλαστική ανωμαλία του οφθαλμού κατά την οποία η διαθλαστική δύναμη του ματιού ποικίλλει στους διάφορους μασημβρινούς, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εστίαση των εισερχομένων ακτινών στο μάτι σ’ ένα σημείο.


Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Καταρράκτης

Καταρράκτης ονομάζεται η θόλωση του φακού του ματιού η οποία οδηγεί σε μείωση της όρασης. Ο καταρράκτης συχνά αναπτύσσεται αργά και μπορεί να επηρεάσει μόνο το ένα ή και τα δύο μάτια. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν θολή όραση, αχνά χρώματα, άλω γύρω από τα φώτα, προβλήματα με το λαμπερό φως και κακή νυχτερινή όραση. Μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολία στην οδήγηση, ανάγνωση ή αναγνώριση προσώπων. Η μειωμένη όραση λόγω καταρράκτη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο πτώσης και θλιψης. Ο καταρράκτης είναι αιτία για πάνω από τις μισές περιπτώσεις τύφλωσης και 33% περιπτώσεις μειωμένης όρασης παγκοσμίως.

Ο καταρράκτης οφείλεται συχνότερα στο γήρας αλλά μπορεί να προκληθεί από τραύμα ή έκθεση σε ακτινοβολία, μπορεί να είναι παρόν στη γέννηση, ή να συμβεί μετά από χειρουργική επέμβαση στο μάτι για κάποιον άλλο λόγο. Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν τον σακχαρώδη διαβήτη, το κάπνισμα, την παρατεταμένη έκθεση στο φως του Ήλιου και το οινόπνευμα. Ο καταρράκτης οφείλεται στην δημιουργία συσσωματωμάτων πρωτεϊνών στον φακό τα οποία μειώνουν τη μετάδοση φωτός στον αμφιβληστροειδή, στο πίσω τμήμα του ματιού. Η διάγνωση τίθεται με οφθαλμολογική εξέταση.


 

 



Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Γλαύκωμα

Το γλαύκωμα είναι ασθένεια του ματιού, η οποία εξαιτίας του αποκλεισμού της ροής του υδατοειδούς υγρού, που παράγεται από το ακτινωτό σώμα, αυξάνει την ενδοφθάλμια πίεση, και καταστρέφει τα γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς χιτώνος. Εάν η ενδοφθάλμια πίεση παραμείνει υψηλή, χωρίς να αντιμετωπιστεί, τότε η όραση κινδυνεύει να πάθει βλάβη. Τα γαγγλιακά κύτταρα βοηθούν το οπτικό νεύρο, να μεταφέρει πληροφορίες. Τα γενικά συμπτώματα του γλαυκώματος είναι η φωτοευαισθησία, η δακρύρροια, η θόλωση του κερατοειδούς, ο πόνος, η διαστολή των οφθαλμών και οι σπασμοί των βλεφάρων. Τα παιδιά πρέπει να υποβληθούν άμεσα σε χειρουργική επέμβαση, εάν προσβληθούν από γλαύκωμα.



 

 



Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Υπερμετρωπία 

Υπερμετρωπία, επίσης γνωστή και ως υπεροπία, είναι μια πάθηση του ματιού κατά την οποία το φως εστιάζεται πίσω, αντί πάνω, από τον αμφιβληστροειδή . Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα κοντινά αντικείμενα να εμφανίζονται θολά, ενώ τα μακρινά μπορεί να εμφανίζονται κανονικά. Καθώς η πάθηση χειροτερεύει, τα αντικείμενα σε όλες τις αποστάσεις μπορεί να εμφανίζονται θολά.  Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους και οπτική κόπωση. Κάποιοι άνθρωποι επίσης μπορεί να έχουν δυσλειτουργία στην προσαρμοστικότητα, διόφθαλμη όραση, αμβλυωπία και στραβισμό.

Η αιτία είναι ατέλεια του ματιού. Συχνά εμφανίζεται όταν ο βολβός του ματιού είναι κοντός, ή ή ανατομία του φακού ή του κερατοειδούς δεν είναι ανατομικά σωστή. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν οικογενειακό ιστορικό με την πάθηση, διαβήτης, κάποια φάρμακα, και όγκοι κοντά στο μάτι. Είναι ένα είδος διαθλαστικού σφάλματος, ενώ η διάγνωση βασίζεται σε οφθαλμολογική εξέταση.

Η αντιμετώπιση μπορεί να υπάρξει με γυαλιά, φακούς επαφής και χειρουργική επέμβαση. Τα γυαλιά είναι πιο εύκολα, ενώ οι φακοί επαφής μπορούν να προσφέρουν μεγαλύτερο οπτικό πεδίο. Η χειρουργική επέμβαση αλλάζει το σχήμα του κερατοειδούς. Η υπερμετρωπία κυρίως επηρεάζει μικρά παιδιά, με ποσοστό 8% σε ηλικία 6 χρονών και 1% σε ηλικία 15 χρονών. Μετά ξαναγίνεται πιο κοινή λίγο πριν και λίγο μετά την ηλικία των 40, επηρεάζοντας περίπου τους μισούς ανθρώπους

Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μια ομάδα μεταβολικών διαταραχών που χαρακτηρίζεται από χρόνια υπεργλυκαιμία ως αποτέλεσμα διαταραχών στην έκκριση της ινσουλίνης, στη δράση ή σε συνδυασμό και των δύο. Υπολογίζεται ότι 380-420 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν διαβήτη το 2015. Οι επιπλοκές του διαβήτη μπορούν να οδηγήσουν σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης και του σημαντικού κόστους υγείας. Αυτές περιλαμβάνουν μακροαγγειακές παθήσεις, στεφανιαία νόσο και εγκεφαλικά επεισόδια καθώς και μικροαγγειακές βλάβες που προκαλούν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, διαβητική νεφροπάθεια και νευροπάθεια.

 

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια σοβαρή και απειλητική για την όραση επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη. Δεδομένου ότι ο διαβήτης αναγνωρίζεται ως μία από τις ασθένειες με αυξητικές τάσεις ακόμη και στις αναπτυσσόμενες χώρες - λόγω της προσαρμογής στον δυτικό τρόπο ζωής με αλλαγή στις διαιτητικές και διατροφικές συνήθειες-  ο αριθμός των ασθενών που θα εμφανίσουν αυτή την πάθηση είναι τεράστιος και θα αγγίξει έναν αριθμό σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου ατόμων στο μέλλον.

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η κύρια αιτία τύφλωσης στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η πρόγνωση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας - του τελικού σταδίου αυτής της νόσου- χωρίς καμία θεραπεία είναι δραματική, αλλά με κατάλληλη θεραπεία ο κίνδυνος μπορεί να μειωθεί κατά 50%. Στην παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, νέα αιμοφόρα αγγεία δημιουργούνται ως αποτέλεσμα της νεοαγγειογένεσης. Αυτά τα νέα αγγεία μπορούν να αιμορραγήσουν πολύ εύκολα και αποτελούν την αιτία σοβαρών επιπλοκών, όπως η αιμορραγία του υαλοειδούς ή η ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.

 

 

 

Επεξεργασία Διαγραφή
Ταξινόμηση Tabs
Διάγνωση εκφύλισης ωχράς κηλίδας 

 Η ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας είναι μια πάθηση της ωχράς κηλίδας που προκαλεί προοδευτική απώλεια της κεντρικής όρασης και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες σοβαρής μείωσης της όρασης. Η εκφύλισης της ωχράς κηλίδας σε προχωρημένη μορφή μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση με τη νομική σημασία του όρου, όμως δεν καταλήγει σε ολοκληρωτική τύφλωση αφού η περιφερική όραση συνήθως παραμένει ανέπαφη. Η ζημιά που προκαλείται από τον εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας συνήθως δεν αναστρέφεται, αλλά η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του μεγέθους της απώλειας της όρασης και στην σταθεροποίηση της κατάστασης.


Η έγκυρη διάγνωση γίνεται μόνο από τον οφθαλμίατρο με έλεγχο του αμφιβληστροειδούς με βυθοσκόπηση και με έλεγχο των αγγείων του βυθού με φλουοροαγγειογραφία και αγγειογραφία με ινδοκυανίνη. Η πλέον συνήθης διαδικασία διάγνωσης είναι ένα είδος αξονικής τομογραφίας, η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) που επιτρέπει την ανάλυση όλων των δομών και των στιβάδων στην περιοχή της ωχράς. 

Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Αχρωματοψία  

 

Οι δοκιμές που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της αχρωματοψίας:

  • Επειδή πολλά μαθησιακά αντικείμενα βασίζονται σε χρώματα, είναι πολύ σημαντικό να γίνει διάγνωση της αχρωματοψίας σε μικρή ηλικία.
    Η αχρωματοψία ανιχνεύεται με ειδικούς χρωματικούς πίνακες Ishihara Test. Σε κάθε πίνακα υπάρχει ένας αριθμός που σχηματίζεται από χρωματικές κηλίδες. Ο ασθενής πρέπει να αναγνωρίσει τον αριθμό του πίνακα που κρατάει στα χέρια του κάτω από καλό φωτισμό. Μόλις τεθεί η διάγνωση της αχρωματοψίας τότε μπορεί να γίνει πιο λεπτομερής έλεγχος του χρωματικού προβλήματος. Είναι το τεστ που χρησιμοποιείται πιο συχνά για τη διάγνωση ελλείψεων στο κόκκινο - πράσινο χρώμα. Ένα ποσοστό (συνήθως ένα ή περισσότερα αραβικά ψηφία ) είναι ενσωματωμένη στην εικόνα ως αριθμός των κηλίδων σε ένα ελαφρώς διαφορετικό χρώμα, και μπορεί να δει με φυσιολογική αντίληψη των χρωμάτων, αλλά όχι με ένα συγκεκριμένο ελάττωμα χρώματος. Το πλήρες σύνολο των δοκιμών που έχει μια ποικιλία από αριθμητικούς χρωματικούς συνδυασμούς επιτρέπει τη διάγνωση διαφόρων ειδών αχρωματοψίας. Επειδή η δοκιμή Ishihara περιέχει μόνο αριθμούς, δεν μπορεί να είναι χρήσιμη στη διάγνωση μικρών παιδιών, που δεν έχουν ακόμα μάθει να χρησιμοποιούν αριθμούς. Προς το συμφέρον της αναγνώρισης αυτών των προβλημάτων από νωρίς στη ζωή, εναλλακτικές δοκιμές αναπτύχθηκαν χρησιμοποιώντας μόνο σύμβολα (τετράγωνο, κύκλος, αυτοκίνητο). Η Ishihara Τεστ είναι παρόμοια με την αμερικανική δοκιμασία με ψευδοχρωματικές πλάκες, που θα αναλυθεί παρακάτω.
  • Το ανωμαλοσκόπιο χρησιμοποιείται επίσης στη διάγνωση της ανώμαλης τριχρωματοψίας. Αποτελεί το χρυσό κανόνα για την ακριβή διάγνωση. Είναι το πιο ακριβές εργαλείο για την ταξινόμηση των αχρωματοψία. Το κλασικό ανωμαλοσκόπιο αποτελείται από δύο διαφορετικές πηγές φωτός που πρέπει να συμπληρωθούν. Μια πηγή είναι μια κίτρινη λάμπα η οποία μπορεί να ρυθμιστεί σε φωτεινότητα του. Το άλλο είναι κατασκευασμένο από ένα μίγμα από ένα κόκκινο και ένα πράσινο φανό, ενώ το μίγμα μεταξύ των δύο αυτών χρωμάτων μπορούν να βαθμολογηθούν.
  • Εκτός από το τεστ χρώμα Ishihara, το Ναυτικό των ΗΠΑ και του Στρατού των ΗΠΑ, επίσης, επέτρεψε τη δοκιμή με το Farnsworth Lantern Test . Η δοκιμή αυτή επιτρέπει το 30% των ατόμων με έλλειψη χρώματος, των οποίων η έλλειψη δεν είναι πάρα πολύ σοβαρό, για να περάσει. Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να είναι γρήγορο, απλό και αποτελεσματικό στον εντοπισμό ευρείας κατηγορίας αχρωματοψίας. Στις ακαδημαϊκές μελέτες της αχρωματοψίας, από την άλλη πλευρά, υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη ευέλικτων δοκιμών για να συλλέξουν λεπτομερή σύνολα δεδομένων.
  • Εξειδικευμένες εξετάσεις έγχρωμης όρασης μπορεί να εντοπίσουν εύκολα ελαττώματα στην έγχρωμη όραση. Οι ψευδοχρωματικές πλάκες συνήθως χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό κληρονομικών ελαττωμάτων στην έγχρωμη όραση. Στην ομάδα αυτών των δοκιμών, ένα μοτίβο χρωματιστές τελείες με μορφές, αριθμούς ή γράμματα σε ένα πλαίσιο άλλων χρωματιστών τελείων. Τα άτομα με φυσιολογική αντίληψη των χρωμάτων μπορούν να διακρίνουν αυτά τα σχέδια, αλλά εκείνοι που πάσχουν από αχρωματοψία αδυνατούν.
  • Ένα ακόμη είδος δοκιμής της όρασης: Χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της σοβαρότητας των κληρονομικών ελαττωμάτων στην αντίληψη των χρωμάτων και για τη δοκιμή για τα κεκτημένα ελαττώματα χρώματος. Το πρόσωπο που δοκιμάζεται πρέπει να οργανώσει σύμφωνα με το χρώμα μάρκες κατά σειρά ομοιότητας.
  • Ένα τελευταίο αναλυτικό εργαλείο είναι Titmus ΙΙ Vision Tester Color. Το θέμα φαίνεται σε μια στερεοσκοπική μηχανή. Το ερέθισμα, πιο συχνά χρησιμοποιείται σε επαγγελματικά γραφεία, περιλαμβάνει έξι διαφορετικά σχέδια ή αριθμούς σε μαύρο φόντο, που πλαισιώνονται από ένα κίτρινο περίγραμμα. Μπορούν να δοκιμάσουν ένα μάτι κάθε φορά. Ωστόσο, η αξία του είναι περιορισμένη, διότι μπορεί να εντοπίσει μόνο κόκκινο / πράσινο ελλείψεις και δεν είναι ιδιαίτερα ακριβές.

    Πηγή
Επεξεργασία Διαγραφή
Διάγνωση Μυωπίας 

 

 Η διάγνωση της μυωπίας συνήθως γίνεται μέσω μιας οφθαλμολογικής εξέτασης η οποία πραγματοποιείται από έναν οφθαλμίατρο. Συνήθως ένα διαθλασίμετρο ή ένα σκιοσκόπιο χρησιμοποιείται για να δώσει μια αρχική αντικειμενική εκτίμηση της διαθλαστικής κατάστασης κάθε ματιού, και στη συνέχεια χρησιμοποιείται ένα phoropter, ώστε να καθορίσουμε τους βαθμούς της μυωπίας του κάθε ματιού.

Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Αμβλυωπία 

Αμβλυωπία είναι η ελαττωμένη οπτική οξύτητα του ενός ή και των δύο οφθαλμών παρά τη διόρθωση κάθε διαθλαστικής ανωμαλίας και την απουσία οργανικής βλάβης. Πρόκειται για στερητικό φαινόμενο και αποτέλεσμα της μη συνεχούς χρήσης της μίας ή και των δύο ωχρών κηλίδων για οπτική προσήλωση. Εκτιμάται ότι επηρεάζει το 1-5% του πληθυσμού.

Η διάγνωση γίνεται με δύο τρόπους:

  • Οπτική οξύτητα

Ενώ δεν υπάρχει οργανική αλλοίωση, διαφορά στην οπτική οξύτητα δύο σειρών ή περισσότερο είναι ενδεικτική αμβλυωπίας. Σε άτομα με αμβλυωπία παρατηρείται σε μεγάλη συχνότητα το " φαινόμενο του συνωστισμού" , σύμφωνα με το οποίο η οπτική οξύτητα είναι καλύτερη κατά την ανάγνωση ενός μοναδικού οπτοτύπου σε σύγκριση με την ανάγνωση μίας σειράς οπτοτύπων.

  • Φίλτρο ουδέτερης πυκνότητας

Χρησιμοποιείται για τη διαφορική διάγνωση της αμβλυωπίας από μία οργανική αιτία ελαττωμένης οπτικής οξύτητας.Χρησιμοποιείται ως εξής:

  1. Το φίλτρο τοποθετείται προ του οφθαλμού με την ελαττωμένη όραση και μετράται η οπτική οξύτητα.
  2. Καμιά σημαντική ελάττωση της οπτικής οξύτητας συνεπάγεται αμβλυωπία.
  3. Μία σημαντική ελάττωση της οπτικής οξύτητας συνεπάγεται οργανικό αίτιο.
  • Η δοκιμασία της κατά προτίμηση προσήλωσης

Η δοκιμασία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρώιμη εκτίμηση της όρασης στην ηλικία των 4-6 μηνών.Δεν μπορεί να αποκαλύψει αξιόπιστα τη στραβισμική αμβλυωπία.Παρόλα αυτά,οι κάρτες οξύτητας του Teller είναι επαρκώς ευαίσθητες για την πρώιμη ανίχνευση ελλειμμάτων παρουσία βλαβών του οπτικού συστήματος

Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Ορθοπτική Μελέτη

Με την ορθοπτική μελέτη εντοπίζεται η διαταραχή, μετράται η γωνία παρέκκλισης των οφθαλμών (γωνία στραβισμού) και αποφασίζεται η θεραπεία (χειρουργείο ή /και συντηρητική αντιμετώπιση με κάλυψη σε παιδιά με αμβλυωπία, πρισματική διόρθωση, ορθοπτικές ασκήσεις).

Επεξεργασία Διαγραφή
Ταξινόμηση Tabs
Θεραπεία Εκφύλισης Της Ωχράς Κηλίδας 

 

 

Για την αντιμετώπιση της εκφύλισης της ωχράς υγρού τύπου, χρησιμοποιείται η δραστική ουσία ρανιμπιζουμάμπη. Η ρανιβιζουμάμπη περιορίζει την ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων και ελέγχει τη διαρροή και τη διόγκωση. Η ουσία χορηγείται με ενδουαλοειδική ένεση από εξειδικευμένο οφθαλμίατρο σε συνθήκες αποστείρωσης και σε περιβάλλον χειρουργείου. Η διαδικασία δεν διαρκεί πολύ, συνήθως είναι ανώδυνη και δεν χρειάζεται παραμονή στο νοσοκομείο. Το θεραπευτικό σχήμα ξεκινάει με τρεις μηνιαίες εκχύσεις, μία κάθε μήνα για του τρεις πρώτους μήνες και επαναλαμβάνονται ανάλογα με την πορεία της νόσου. Το απαραίτητο χρονικό διάστημα για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων είναι ο ένας μήνας.

Μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε ουσιαστική θεραπεία για την αντιμετώπιση της υγρής μορφής της νόσου. Το 2000 εφαρμόστηκε η φωτοδυναμική θεραπεία αλλά είχε αποτελέσματα σε επιλεγμένες περιπτώσεις γι΄αυτό και σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια.  Η χρήσης της ρανιμπιζουμάμπης ξεκίνησε το 2007 και θεωρείται η τυπική θεραπεία για την υγρή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας εμφανίζεται συνήθως σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών όμως ορισμένες μορφές της νόσου μπορεί να προσβάλουν και νεαρότερα άτομα. Η λήψη προληπτικών μέτρων είναι σημαντική για την καλύτερη πορεία της νόσου. Στην περίπτωση προχωρημένης εκφυλίσεως μπορούν να χρησιμοποιηθούν βοηθήματα χαμηλής όρασης που μεγεθύνουν την εικόνα των αντικειμένων ή μεγαλώνουν το οπτικό πεδίο.

 


Πηγή






Επεξεργασία Διαγραφή
Θεραπεία Γλαυκώματος 

 

 


 

 Η παραδοσιακή θεραπεία του χρονίου γλαυκώματος περιλαμβάνει κολλύρια πιλοκαρπίνης και αντιχολινεστεράσων, αναστολείς της καρβοανυδράσης, όπως η ακεταξολαμίδη και κολλύρια που περιέχουν παράγωγα της αδρεναλίνης (συμπαθητικομιμητικά), τα οποία ελαττώνουν την έκκριση του υδατοειδούς υγρού. Εάν όλα αυτά δε μπορέσουν να αποτρέψουν την εμφάνιση αλλοιώσεων του οπτικού πεδίου, σειρά παίρνει η χειρουργική επέμβαση. Η επέμβαση αυτή, επιτυγχάνεται με τη δημιουργία σχισμής (ιριδέγκλειση) ή οπής(σκληροϊριδεκτομία) στο επίπεδο της ιριδοκερατοειδούς γωνίας της σκληροκερατοειδούς ζώνης, συνδέοντας τον πρόσθιο θάλαμο με τους χώρους που βρίσκονται κάτω από τον επιπεφυκότα και απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του υδατοειδούς υγρού.


 

 Επίσης, υπάρχει και η δυνατότητα γωνιοτομίας, η οποία γίνεται με εγχειρητικό μικροσκόπιο. Με τον τρόπο αυτόν, ανοίγεται το έξω τοίχωμα με έναν κρημνό του σκληροκερατοειδούς ορίου, ο οποίος προσπερνά τον πόρο του Σλεμ και, με τη βοήθεια ενός γωνιοτόμου διερευνάται ο πόρος αυτός και καταστρέφονται το έσω τοίχωμα και ο κτηνοειδής σύνδεσμος, με μια περιστροφική κίνηση, προς το κέντρο της κόρης, από το γωνιοτόμο.


Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Αποκόλληση Του Αμφιβληστροειδούς

Εφόσον, έχουμε μόνο συμπτώματα, χωρίς να έχει προκληθεί ακόμη αποκόλληση, εφαρμόζουμε θεραπεία ων ρηγμάτων με laser φωτοπηξία για προληψη της δυσάρεστης εξέλιξης. Εάν έχουμε ρηγματογενή αποκόλληση, κυρίως εφαρμόζουμε την χρήση μοσχευμάτων σιλικόνης και υαλοειδεκτομή, εάν κινδυνεύει με αποόλληση η ωχρά κηλίδα τότε θα πρέπει να επέμβουμε άμεσα. Βασικός στόχος είναι να κλείσουμε τα ρήγματα για να μην επιτρέψουμε την δίοδο υγρού που θα οδηγήσει στην αποκόλληση. Στην εξιδρωματική αποκόλληση, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα αίτια                                                                            και σπάνια επεμβαίνουμε χειρουργικά.

Πηγή

Επεξεργασία Διαγραφή
Ενδοϋαλοειδικές Εγχύσεις 

Οι ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις είναι χειρουργικές επεμβάσεις που διενεργούνται κατά την τελευταία επταετία μετά την έγκριση των anti VEGF παραγόντων για την αντιμετώπιση της εξιδρωματικής ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς. Με την επέκταση των ενδείξεων για την αντιμετώπιση τόσο του διαβητικού οιδήματος της ωχράς, όσο και του οιδήματος της ωχράς λόγω φλεβικών αποφράξεων με τους παράγοντες αυτούς, οι ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις παρουσιάζουν τεράστια αύξηση. Με την μέθοδο αυτή αποφεύγεται η ολική απώλεια της κεντρικής όρασης των ασθενών που πάσχουν από εξιδρωματική ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς και διατηρείται ικανοποιητική όραση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Τα αποτελέσματα της θεραπείας  σχετίζονται σε μεγάλο βαθμό από τον χρόνο που παρήλθε από την έναρξη της νόσου. Ως εκ τούτου η έγκαιρη έναρξη της θεραπείας αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα.

Επεξεργασία Διαγραφή
Διασύνδεση του Κερατοειδικού Κολλαγόνου

Η  Διασύνδεση του Κερατοειδικού Κολλαγόνου (Corneal Collagen Cross-linking, CXL) με τη χρήση ριβοφλαβίνης και υπεριώδους ακτινοβολίας, στοχεύει στη βελτίωση της αντίστασης και της ακαμψίας του κερατοειδούς και σταματάει την εξέλιξη του κερατοκώνου. Η θεραπεία διαρκεί μια ώρα, είναι ανώδυνη και γίνεται με τη βοήθεια τοπικής αναισθησίας. Αρχικά, τοποθετούνται στον οφθαλμό σταγόνες ριβοφλαβίνης για 30 λεπτά και εν συνεχεία εφαρμόζεται η ακτινοβολία για μισή ώρα. Στο τέλος της θεραπείας τοποθετείται στον οφθαλμό ένας φακός επαφής ο οποίος παραμένει από 4 έως 6 ημέρες.

Επεξεργασία Διαγραφή
Διαθλαστικές Επεμβάσεις 

Οι Διαθλαστικές Επεμβάσεις είναι απόλυτα ασφαλείς και πετυχαίνουν την απαλλαγή της εξάρτησης από τα γυαλιά ή τους φακούς επαφής, προσφέροντας εξαιρετική όραση και καλύτερη ποιότητα ζωής.

 

  • Είναι αναίμακτες
  • Πραγματοποιούνται χωρίς νάρκωση, μόνο με χρήση τοπικού αναισθητικού (σταγόνες)
  • Είναι πολύ αποτελεσματικές, απαλλάσσοντας τους ασθενείς από τη χρήση γυαλιών και φακών επαφής
  • Είναι σύντομες με το χρονικό διάστημα πραγματοποίησής τους και για τους δύο οφθαλμούς να μην ξεπερνά τα δέκα (10) λεπτά
  • Η αποκατάσταση της όρασης γίνεται πολύ σύντομα
  • Οι παρενέργειες είναι ελάχιστες
Επεξεργασία Διαγραφή
Θεραπεία Διαβητικής Αμφιβληστροειδοπάθειας

Η θεραπεία εδώ και μερικές δεκαετίες για την παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας ήταν η φωτοπηξία με laser, η οποία αποδείχθηκε ότι προσφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη μετά από σημαντικές έρευνες παγκοσμίως. Η εστιακή φωτοπηξία με laser, το Grid - pattern ή η παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία PRP,  είναι η κατάλληλη θεραπεία σε πολλά στάδια ης νόσου.


Τα τελευταία χρόνια οι ενδοϋαλοειδικές ενέσεις εξιδεικευμένων αντι-νεοαγγειογενετικών παραγόντων (αντι-VGF),  ranibizumab-Lucentis,  και Eylea) άνοιξε νέους ορίζοντες στη θεραπεία της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Υπάρχει παροδικό μεν, αλλά ευεργετικό αποτέλεσμα με απαίτηση για επαναλαμβανόμενες ενέσεις. Ο συνδυασμός φωτοπηξίας laser και αντι-VGF ενδοβολβικών ενέσεων είναι η πιο ενδεδειγμένη θεραπεία σήμερα.

Η pars plana υαλοειδεκτομή, με την οποία γίνεται αφαίρεση του οπίσθιου υαλώδους για το διάχυτο διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας που δεν υποχωρεί με άλλες θεραπείες, έχει αποκτήσει ευρεία αποδοχή.

 Παρά τις διαθέσιμες σήμερα θεραπείες, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική αιτία τύφλωσης. Η αυξανόμενη κατανόηση των βιοχημικών οδών και της παθοφυσιολογίας της νόσου, καθώς και οι συνεχιζόμενες θεραπευτικές κλινικές δοκιμές, θα ανοίξουν τελικά νέους δρόμους στη θεραπευτική προσέγγιση αυτής της νόσου. Νέες θεραπείες που αποσκοπούν στη θεραπεία τόσο των μικροαγγειακών, όσο και των νευρικών στοιχείων του αμφιβληστροειδούς -διατηρώντας έτσι την όραση- υπόσχονται ένα καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

 

Εάν όλοι οι ασθενείς με διαβήτη εξετασθούν με επαρκώς ευαίσθητες τεχνικές, τότε θα εντοπισθούν μεταβολές του αμφιβληστροειδούς που εμφανίζονται με την πάροδο του χρόνου και ένας σημαντικός αριθμός ασθενών δεν θα προχωρήσει σε επιπλοκές που απειλούν την όραση. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί παραγωγική μορφή διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και παραμένει χωρίς θεραπεία, η οπτική πρόγνωση είναι δραματική αλλά με την κατάλληλη θεραπεία ο κίνδυνος σοβαρής απώλειας της όρασης μπορεί να μειωθεί κατά 50%.

Τέλος, αν δεν πραγματοποιηθεί καμία θεραπεία στο τέλος του παραγωγικού σταδίου της νόσου, τότε θα εμφανιστεί η επιπλοκή του νεοαγγειακού γλαυκώματος που δεν επιφέρει μόνο μια πολύ βαριά  οπτική πρόγνωση αλλά μπορεί επίσης να σχετίζεται με σοβαρό οφθαλμικό και χρόνιο βολβικό πόνο. 

 

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αναγνωρίζεται εύκολα στα πρώιμα στάδια. Με την εμφάνιση των πρώτων λοιπόν αλλοιώσεων, ο ασθενής μπαίνει σε μια πιο τακτική παρακολούθηση με εξειδικευμένες εξετάσεις, έτσι ώστε μόλις αλλάξει στάδιο  να μπορούμε να επέμβουμε με λέιζερ για να σταματήσουμε την εξέλιξη της νόσου, ή να περιορίσουμε την ταχύτητα εξέλιξης της. Μόλις λοιπόν χρειαστεί, επεμβαίνουμε θεραπευτικά στον ασθενή με την χρήση των ειδικών λέιζερ. Η χρήση του λέιζερ στους  διαβητικούς ασθενείς δεν αποσκοπεί στην θεραπεία της νόσου  ή την εξάλειψή της. Αποσκοπεί αποκλειστικά στον περιορισμό της ταχύτητας εξέλιξης της νόσου. Αυτή η θεραπευτική όμως προσέγγιση δίνει δεκαετίες καλής όρασης στον ασθενή, ο οποίος χωρίς τη θεραπεία θα φτάσει οπωσδήποτε στις βαριές επιπλοκές της νόσου ή και στην τύφλωση. Το laser έχει σκοπό να καταστρέψει στην ουσία περιοχές του αμφιβληστροειδή ώστε να μειωθεί η απαιτούμενη ανάγκη σε οξυγόνο. Καταστρέφοντας επιλεγμένα ορισμένες περιοχές του αμφιβληστροειδή - μακριά από την κεντρική περιοχή της όρασης-, μειώνουμε την ανάγκη παροχής οξυγόνου σε αυτές τις περιοχές. Είναι σαν να μειώνουμε τον αριθμό των δέντρων σε μια καλλιέργεια λόγω έλλειψης νερού στην περιοχή, ώστε τα λιγότερα δέντρα που θα παραμείνουν , να μπορούν να αρδεύονται επαρκώς και να συνεχίσουν να καρποφορούν. Στην αντίθετη περίπτωση όλα τα δέντρα προφανώς λόγω έλλειψης νερού θα ξεραθούν. Στους διαβητικούς ασθενείς με την μικρό-αγγειοπάθεια η παροχή οξυγόνου μας ενδιαφέρει να φτάνει στην περιοχή της ωχράς κηλίδας και του οπισθίου πόλου που είναι οι βασικές περιοχές της κεντρικής μας όρασης. Διατηρούμε έτσι για πολλά χρόνια την κεντρική όραση των ασθενών αυτών σε πολύ καλά επίπεδα, και από την άλλη πλευρά καθυστερούμε την εμφάνιση των επόμενων βαρύτερων σταδίων της νόσου. Η χρήση του λέιζερ δηλαδή στους διαβητικούς ασθενείς προσθέτει χρόνια και δεκαετίες με καλύτερη όραση. Η τακτική εξέταση των ασθενών αυτών, θα δώσει τη δυνατότητα στο γιατρό να προλάβει και τις βαρύτερες επιπλοκές και να εφαρμόσει άλλες θεραπείες όταν και όποτε χρειαστεί. Σήμερα λοιπόν η χρήση του λέιζερ είναι  επιβεβλημένη ειδικά για την κλασική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια παραγωγικού τύπου, ενώ σε μία από τις σοβαρές επιπλοκές του διαβήτη δηλαδή το διαβητικό οίδημα της ωχράς, το λέιζερ γίνεται πλέον σε συνδυασμό με τις νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις, τις ενδουαλπειδικές ενέσεις.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Όλοι οι διαβητικοί ασθενείς είναι απαραίτητο να ελέγχουν τα μάτια τους συχνά και τακτικά για την πρόληψη των επιπλοκων του διαβήτη που ειναι καταστροφικές για την όραση χωρίς κατάλληλη θεραπεία. Επειδή οι επιπλοκές του σακχαρώδυς διαβήτη εχουν να κάνουν κυρίως με τα χρόνια που υφίσταται η νόσος αλλά και με τον αυστηρό έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, κρινεται ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ η τακτική παραπομπή απο τους  αγροτικούς ιατρούς,  γενικούς ιατρούς, παθολόγους, διαβητολόγους, ενδοκρινολόγους και η σωστή παρακολούθηση των ασθενών αυτών σε βάθος δεκαετιών. Σκοπός πρώτα η πρόληψη και εγκαιρη διάγνωση των σταδιών της διαβητικης αμφινληστροειδοπάθειας και στη συνέχεια η πιθανή αντιμετώπιση εγκατεστημένων βλαβών. Η ψηφιακή βυθοσκόπηση και φωτογράφιση σε συνδυασμό με το OCT, και οι συγκριτικές μελέτες στον ασθενή θα καταδείξουν πολύ νωρίς μικρές αλλά εύκολα αντιμετωπίσημες  βλάβες του διαβήτη.  

Επεξεργασία Διαγραφή
Powered by Asios-web.gr © 2019